نمودند تا كسى بيرون نرود . و هشتم ماه در وقتى كه خسرو سيّارگان علم ظهور از افق شرق برآورد ، خاقان صاحب‌قران به دروازهء ميدان در عيدگاه برابر حوض خاص فرود آمد و سراپرده و بارگاه به اوج مهر و ماه برآمد و سادات و قضاة و اكابر و اشراف به عزّ بساط بوس مستسعد شدند و فضل اللّه بلخى نايب ملو خان با اهل ديوان به خاكبوس آستان سر افتخار به آسمان رسانيدند و سادات و علما و مشايخ به شاهزادگان و امرا توسّل جسته التماس امان كردند و حاجت ايشان معروض شده ملتمس مبذول افتاد و نقارها و توق بالاى دروازه برآورده آوازهء فتح و بشارت به عيوق برآمد و مؤلف اصل كه در آن سفر ملازم ركاب همايون و در آن مجمع حاضر بوده « 1 » در تاريخ واقعه اين نظم فرموده : نظم گرفت مملكت هند خسرو توران * ز دار ملك كه دهلى است تا لب دريا گذشته هشت ربيع دوم اوايل جدى * « ز فتح شاه » شده سال هجرتش پيدا « 2 » تو باژگونگى كار هندوان بنگر * ز شدتى كه به ايشان رسيد سال « رخا » « 3 » و صد و بيست فيل جنگى كوه‌پيكر و چند گرگدن عفريت‌منظر به تصرّف آمده مجموع رو به زمين نهاده مانند كسان كه امان خواهند فرياد برآوردند و آن

--> ( 1 ) . مسلما منظور حافظ ابروست . ( 2 ) . در ظفرنامه اين بيت چنين آمده : چهار شنبهء هشتم مه ربيع دوم * گرفت خسرو صاحب‌قران دهلى را ( 3 ) . حاشيه نسخ ك ، س : ظفرنامه : ز آبيارى دولت به باغ نصرت شاه * به سال « خار » گل فتح هند شد بويا « ز فتح شاه » و « رخا » و « رخار » هريك برابر است با 801 يعنى سال فتح دهلى . ظاهرا اشعار از حافظ ابروست ولى شرف الدين على يزدى آن را به صورتى ديگر در كتاب خويش آورده است ! ! ( ر ك ظفرنامه ج 2 ص 92 ) .